سرپرستی این برنامه را آقای نصرت الله تواضع بر عهده داشت و اعضای شرکت کننده آن ۳۶ تن از دوستداران آن مرحوم بودند.
برای دیدن ادامه گزارش بر روی ادامه مطلب کلیک نمایید.
![[تصویر: 16669d2649ea.jpg]](http://eps.128pro.net/pic/16669d2649ea.jpg)
گردنه در ه ميل گان
به آرامی آغاز به مردن می کنی
اگر سفر نکنی
اگر کتابی نخوانی
اگر به اصوات زندگی گوش نسپاری
امروز زندگی را آغاز کن
امروز مخاطره کن
امروز کاری کن
و نگذار که به آرامی بمیری( نگذار برای فردا)
تغذیه در کوه نوردی
با توجه به
تغییراتی که ارتفاع روی کلیه سیستم های فیزیولوزیک بدن انسان میگذارد وشرایط
نامساعدی که یک کوه نورد ودستگاه گوارش وی با آن مواجه است، بحث نوع تغذیه وتغذیه
مناسب از مهمترین مقولات علم پزشکی ارتفاع وعلم تغذیه است.
در ورزش کوه نوردی هیچ سفارش استاندارد وموکدی مبنی بر نوع تغذیه برای کوه نوردان
وجود ندارد ومهمترین اصل ذائقه فرد در ارتفاع می باشد.
چه بسا غذاهای بسیار لذیذی که فرد در منزل ودر ارتفاع پایین با میل فراوان تناول
می کند ولی در محیط کوهستان جزو بد مزه ترین غذاها و عامل بی اشتهایی فرد در
ارتفاع باشد.
بر طبق این
اصل، هر فردی می بایست خود رژیم مناسب تغذیه ای خود را انتخاب کند.
در کنار ذائقه شخصی فرد، رعایت نکات مهمی که در اینجا می آید میتواند به کوه نورد
در داشتن یک تغذیه مناسب در محیط کوهستان کمک کند.
1- استفاده از آب کافی و فراوان در پیش –حین وپس از پرداختن به ورزش کوهنوردی
متعادل کننده کلیه فعالیتهای فیزیولوژیکی کوهنورد است.در یک کوهنوردی سنگین در هر
ساعت 2 لیتر آب از بدن خارج می شود که باید بلافاصله با نوشیدن مایعات کافی جبران
شود.
2- بهتر است در حین اجرای برنامه های کوه نوردی از غذاهای مایع و نرم استفاده شود .همچون سوپ ها که علاوه بر تامین نیازهای تغذیه ای فرد مایعات کافی نیز به بدن فرد می رساند.
3- بهتر است از مواد قندی به گو نه ها و طعم های مختلف و متنوع وبه تناوب استفاده شود تا ضمن تامین انرژی مورد نیاز فرد سطح قند خون وی در حد نرمال قرار گیرد.
4- با توجه به بروز آلکالوز تنفسی در حین صعود که ناشی از تنفس های سریع وعمیق است استفاده از مواد ترش همچنین بعنوان اشتها آور بسیار کمک کننده است.
5- در حین کوهنوردی و در پی تعریق، مقدار زیادی املاح بدن از دست می رود.استفاده از نمک در طول برنامه های کوهنوردی می تواند در ایجاد تعادل الکترولیتی بدن نقش به سزایی داشته باشد.همچنین می تواند از بروز خستگی و کوفتگی مفرط عضلات پیش گیری کند.
6- استفاده از انواع سبزیجات و میوجات تازه و کمپوت شده میتواند از بروز مشکلات گوارشی ناشی از یبوست جلوگیری کند.همچنین استفاده از میوه جات می تواند در تامین ویتامین های مورد نیاز بدن موثر باشد.
7- به طور کلی بستگی به ارتفاع محیط انرژی متوسط مورد نیاز یک کوهنورد با وزن 70 کیلو گرم حدود 3500 تا 5000 کیلو کالری است. که 60 تا 70 درصد این انرژی را باید از کزبوهیدراتها (قندها) و 20 تا 25 درصد آنرا از چربی ها و 15 تا20 درصد آنرا از پروتئینها تامین کرد.
8- در ارتفاع نباید از قهوه، الکل، چای سبز استفاده کرد و بهتر است بعنوان جایگزین از مخلوطی از دو سوم آب ویک سوم از انواع آب میوه استفاده کرد.
9- خوردن یک صبحانه سبک وپر انرژی می تواند پایه یک فعالیت خوب کوهنوردی در طول روز باشد ودر ادامه در طول روز هر 2 ساعت نوشیدن مایعات فراوان (حتی اگر احساس تشنگی نمی کنید) وخوردن میان وعده سبک همچون مواد قندی و پروتئینی میتواند در ادامه روند کوهنوردی در طول روز بسیار مفید باشد.
10- رعایت مسائل بهداشتی و استفاده از آب و غذای مطمئن وبهداشتی میتواند تضمین کننده سلامتی شما با شد.
کاش توانایی کوهنوردان را داشتم.در این صورت با تعمق بیشتری به کوهها می نگریستم.احساس می کنم آن زمانها که توانایی کوه گردی داشتم به زیر پاهایم به سنگها،گلها،گیاهان،حشرات،پروانه ها،جانوران و کوهها به عنوان یک پیکره یگانه وسرنوشت ساز،آن گونه که شایسته است،نگاه نکرده ام.تنها با شناخت اهمیت،ویژگیها وکارکردهای کوهها و احترام به ارزشهای وجودی آنها در ابعاد گوناگون ودرک عمیق دردها وزخمها وخطراتی که آنها را تهدید می کندمی توان آگاهانه از کوهها حمایت کرد. امروز انسان بیش از هر زمانی به خاطر بقای خود به حمایت از کوهها نیاز دار د.تنها با حمایت مسؤلانه از کوهها می توان آنها را فتح کرد.من شنیده ام که در آلپ دیگر چیزی برای شناختن وجود ندارد.مردم گلها و گیاهانش را می شناسند.شناخت آلپ تا آنجا پیش رفته که کوهنوردان حتی گونه های در خطر تهدید آن را می شناسند.برخی از مسیرهای آن برای جلوگیری از فرسایش تخته کوبی شده است.در حالی که کوههای سرزمین من با وجود این همه غنای زیستی همچنان ناشناخته باقی مانده و روز به روز هم بیشتر تخریب و از منابع خود تهی می شود.واقعیتش را بخواهید صعود به قله کوه، فتح کوه نیست.گرچه در قله کوه راز شگرفی هست.تنها از آنجا تسلط بی چون وچرای کوهستان را بر دریای پهناوردشت می توان حس کرد.ولی بایداعتراف کرد که قله کوه از نظرزیست شناختی فقیرترین بخش کوه است،مثل وسط دریاها و عمیق ترین بخش آنها که جز عظمت ترسناکش چیز قابل تحسین دیگری ندارد.افسوس،زمانی که کوهنوردان سوار بر کوه می شوند جز به چیز دیگری نمی اندیشند.دل مشغولی رسیدن به قله کوه گاهی آن چنان قوی است که ممکن است زیباییهای سحرانگیزش را نبینند.ای کاش می فهمیدند که چه فرصتهای گرانبهایی را به هنگام جوانی برای شناخت کوهها از دست می دهند .شاید آنها نیز غم مرا داشته باشند.غم نگاهی دوباره به کوهها شاید هم این سرشت کوهستان باشد .کسی چه می داند؟
از زبان یک بیولوژیست پیر و دوستدار طبیعت
تابستان فصل گرماست و این گرما می تواند گاهی اوقات برای دوستان کوهنورد دردسر آفرین باشد،پس آشنایی با علائم گرمازدگی و شیوه برخورد با این پدیده می تواند برای دوستان و همنوردان عزیز مفید باشد.لذا تصمیم گرفتیم به ذکر نکاتی از این پدیده و برخورد با آن بپردازیم:
ويژگي هاي ارتفاع :
1- هر 1000 متر افزايش ارتفاع 6 درجه كاهش دما
2- هر 300 مترافزايش ارتفاع اشعه ماورا بنفش خورشيد 4% افزايش مي يابد = بعلت نبود تراكم ابرها و آلو دگي هوا.
3- افزايش خشكي هوا = كا هش آب بدن
4- دامنه حرارت بدن بايد بين 36.5 -38.5 باشد =بيش از 2 درجه تفاوت=اختلال عملكرد دستگاهها =
واحتمال بروزمرگ
شرايط افزايش توليد گرما در بدن:
1- بر اثر فعاليت بدن سوخت وساز مواد غذايي در سلول تا 10 برابرميتواند افزايش يابد.
2- كاهش جذب محيطي گرما
دفع حرارت از بدن :
1- گشاد كردن عروق محيطي : وقتي دماي محيط كمتر باشد .
2- تعريق:موثرترين راه كاهش دماي بدن است كه بستگي به عوامل زير دارد:
الف- درجه حرارت محيط
ب- رطوبت
ج- باد
د- پوشش بدن
شرايط گرمازدگي:
1- گرما زدگي بيشتردر دماي بين 40-43 به بالا ايجاد ميشود.
2- احتمال مرگ ومير تا 90%ميرسد.
3- معمولا كم آبي علامت قبلي گرما زدگي است.
4- در گرمازدگي كار شديد موثر تر از كم آبي است.
5- استراحت در فواصل معين ودر زير سايه ومكانهاي خنك ميتواند از بروز گرمازدگي جلو گيري كند.
6- اشخاص پيرو چاق واطفال و افرادي كه به بيماريهاي مزمن مثل ديابت واشكال در گردش خون
مبتلايند به گرمازدگي حساسترند.
علت بروز:
1- فعاليت شديد در گرما
2- پوشش زياد بدن
3- عدم تعادل گرمايي (حتي در سرما هم احتمال بروز گرما زدگي وجود دارد)
4- گرمازدگي به سه گروه خفيف – متوسط – شديد تقسيم ميشود.
علائم گرمازدگي:
1- سر درد- سر گيجه- منگي- اختلال هوشياري- توهم – ضعف - اختلال تعادل و تكلم- تشنج- بي
اختياري ادرارو مدفوع- خونريزي بيني(بخاطر خشكي هوا وانبساط عرق محيطي).
2- در گرما زدگي شديد مصدوم عرق نمي كند=حرارت بالا مي رود.
3- پوست گرم و خشك است.
4- تنفس سريعتر است تا گرماي اضافي را دفع كند.
5- شك مرحله بعدي است.
6- حتي بيهوشي ناگهاني
درمان گرمازدگي:
1- درمان واقدامات لازم : گرمازدگي يك اورژانس واقعي است : باز بودن راه هوايي-انتقال به محل خنك
- سرد كردن بدن با ملحفه خيس وهر وسيله مرطوب ديگر
2- وقتي بيماردر معرض جريان هواي خنك قرار گرفت:و دماي بدن به 38 درجه رسيد ميبايست خنك
كردن رامتوقف كردو بعد از اينكه دوباره دما بالا رفت سرد كردن را ادامه ميدهيم.
3- براي سرد كردن بدن آب معمولي بهتر از آب خيلي سرداست چون عروق را منقبض مي كند.
توصيه ها:
1- توصيه: فعاليت شديد در هواي گرم و مرطوب انجام ندهيم.
2- متناسب لباس بپوشيم.
3- مايعات كافي بياشاميم وبه دفعات مكرر.
4- استراحت در محلهاي خنك و به تناوب داشته باشيم.
بیشتر کسانی که به طور جدی کوهنودی
میکنند از ابتدا به کوهنوردیی حرفه ای فکر نکرده اند بلکه به اشکال و بهانه های
متفاوت به کوه کشیده شده و بعد با کوهنوردی واقعی آشنا شده اند. فکر میکنم جالب
باشه بدونید کوهنوردی از کجا ها شروع میشه.
البته قبلش بهتره یه تعریفی از
کوهنوردی داشته باشم:
کوهنوردی پوشیدن یه کفش کوه و بستن یه
کوله پشتی سنگین و صعود به یک قله معروف وعکس یادگاری گرفتن برای اثبات صعود اون
قله نیست .کوهنوردی آمیخته شدن با کوه ،لذت بردن از خوبیهاش و کنار اومدن ودست و
پنجه نرم کردن با سختی ها و خشونتهاش .کوهنوردی این نیست که به هر ترتیبی شده به
یه قله ای صعود کنیم واز این که کوهی را به زیر پا کشیدیم احساس غرور کنیم و فقط
به فکر این باشیم که کلکسیون قله هایمان را تکمیل کنیم بلکه کوهنوردی سراسر کسب
تجربه ،تعالی بخشیدن و پالایش روح،ذهن وجسم با بهره گیری از کوه است.کوهنوردی
ورزشیست که قوانین ومقررات زیادی دارد و هیچکدام از اونها رو انسان وضع نمیکنه بلکه
فقط کشفشون میکنه. پس
یک کوهنورد هم کسی است که سعی میکنه قوانین ومقررات کوه را بشناسه و پس از هر بار
کوهنوردی با کوله باری از تجربیاتی که در زندگی روزمره هم یارییش میکننددر حالی از
کوه بازگردد که جسم و روحش سالمتر از قبل است در یک کلام کوهنوردی درس زندگیست.
حالا ببینیم کسانی که به کوه میروند
چند دسته اند:
بعضی ها با دیدن جلوه های زیبا
،دلفریب و بی نظیر کوهستان از طریق عکس وتصویر و فیلم یا از راه دور شیفته آن
میشوند اما به این دیدار بسنده نکرده و تصمیم میگیرند که از نزدیک لمسش کنند و به
این ترتیب طبیعت گردی و کوهپیمایی را شروع میکنند...تقریبآ 30 درصد از این عده کوه
را با همه جلوه هایش دوست دارند و از باد و طوفان و سرمای آن هم لذت میبرند. این
عده هستند که پس از مدتی کوهپیمایی معمولی دیگر ارضاء نمیشوند و به فکر انجام صعود
های دشوار و کارهای جدید میافتند و روز به روز به تجربییات خود می افزایند و پس از
مدتی بسته به استعدادشان کوهنورد شایسته ای میشوند
خیلی ها هم برای فرار از قیل و قال
شهر و شایدهم برای پیدا کردن جایی که کسی به حریم خصوصی شان تجاوز نکند و مجبور
نباشند به کسی جواب پس دهند که با همراهشون چه نسبتی دارند و . . . به کوه پناه
میبرند که کمتر از 5 درصد از این افراد از این طریق با کوه و کوهنوردی آشنا میشوند
عده ای هم از همان ابتدا به دنبال
جنبه های هیجان انگیز کوهنوردی هستند که ذاتآ افراد کنجکاو ، ماجراجو ، شجاع و
اکتیوی هستند. تقریبآ 70 درصد این افراد که کمتر از 20 درصد کل کوهنوردان را تشکیل
میدهند جذب کوهنوردی شده و کوهنورد قابلی میشوند
برخی هم بخاطر رها کردن خود از عقده
های درونی و کمبودها ی زندگییشان از کوه بالا میروند و در واقع فریادشان را بر سر
کوه می کشند در بین این عده کوه روهای خوبی پیدا میشود اما کوهنورد خوب بندرت.چون
کوهنوردی ذهنی سالم و پویا می طلبد نه مردابی از ناملایمات روحی
در بین کوهنوردان افرادی هم هستند که
اساسآ بسیار متفکر، خوشفکر و دارای ذهن پالاینده و پویایی هستند و روزانه ذهن خود
را مشغول بسییاری از مسائل اجتماعی ،فرهنگی واعتقادی و . . . میکنند و ذات
کوهنوردی را بخاطر سنخییتی که با روحشان دارد میپسندند و کوه را محلی برای احیا و
ترمیم ذهن خسته شان می یابند که اغلب کوهنوردانی موفق، محقق و با علمی
میشوند.بطوریکه برجسته ترین کوهنوردان از این دسته اند
حال
کلاه خود را قاضی کنیم و ببینیم اگر به کوه میرویم جزو کدام دسته ایم و با
کوهنوردی واقعی چقدر فاصله داریم
بعد از بحث فیزیولوژی ورزش که هر
ورزشکاری باید بلد باشه نوبت میرسه به مباحث تخصصی که در یادگیری بعضی از اونها
اولوییت وجود داره مثلا بهتره قبل از هر چیز با پوشاک و تجهیزات کوهنوردی آشنا شد
و بعد هم نحوه استفاده صحیح و حفظ و نگهداری از اونها را آموخت.بر این اساس میشه
تیتر کلاسهای مختلف را به ترتیب اولوییت به شکل زیر نوشت
1 _ فیزیولوژی ورزش و اصول تمرین و آمادگی
جسمی
2 _ آشنایی با پوشاک و تجهیزات کوهنوردی
3 _کوله چینی و حمل کوله پشتی
4 _ آشنایی با انواع نقشه ها ، نقشه خوانی
و ترسیم کروکی ،جهت یابی،کار با GPS
5 _ آشنایی با کوهها و مناطق کوهنوردی
6 _ فیزیولوژی ارتفاع
7 _ تغذیه ورزشی و تغذیه در کوهنوردی
8 _ پیشگیری و درمان گرمازدگی و آفتاب
سوختگی
9 _ خطرات کوهستان( باد ، صاعقه ، سیل ،
بهمن )
10 _ طراحی ، هدایت و سرپرستی برنامه
11 _ هواشناسی
12 _ پیشگیری و درمان سرمازدگی های عمومی و
موضعی
13 _ سازماندهی و اجرای برنامه های زمستانی
البته بعضی از آیتم های فوق دو یا چند
آیتم تخصصی تر را در خود جای می دهند که با باز شدن همه آنها مطالب تئوری قابل یاد
گیری تقریبآ تمام میشود
در کنار مباحث تئوری کلاسهای عملی نیز
وجود دارد که تحت عنوان کار آموزی مثل
« کار آموزی سنگوردی » و «کار آموزی برف
و یخ » توسط مربیان رسمی فدراسیون کوهنوردی تدریس میشه و مدرک رسمی هم از طرف
فدراسیون صادر میشه.
بعد از گذروندن این کلاسها که حداقل
یک سال طول میشه دیگه بقیه یاد گرفتنی ها رو باید حین اجرای برنامه ها یا شرکت در
دوره های تخصصی خارج کشور مثل فرانسه یاد گرفت.در واقع از اینجا به بعد پیشرفت بستگی
به استعداد ، پشتکار و علاقه طرف داره .............ادامه دارد
سرپرست کیست؟وظایف او چیست؟
سرپرست،هماهنگ کننده کارهاست ،تقسیم کارها با اوست،تصمیم های لازم را با همفکری و مشورت با افراد با تجربه اتخاذ می کند.یا به عبارت دیگر سرپرست یعنی کسی که نقطه نظر افراد شرکت کننده در برنامه را می گیرد و با جمع بندی و حسن انتخاب بهترین آنها را بر می گزیند و به اجرا در می آورد.او منعکس کننده نکات و نظرات مثبت و رفع کننده مشکلات و نظرات منفی است.او نقاط قوت ، افراد قوی و مبتکر را برای بهتر شدن برنامه و اجرای آن به کار می گیرد.تقسیم کار می کند و نظارت،نه اینکه نظاره گر باشد.او در بطن قرار دارد،قوی ها را به کمک ضعیفها می فرستد و ماشین وموتور تیم را با درایت و تیز هوشی به راه می اندازد و در حین حرکت هم اگر با مشکلی برخورد نماید با کمک دیگر اعضای صاحبنظر به رفع مسائل می پردازد.او با دیگر افراد گروه جدائی ندارد بلکه همگی باید پیکره ای استوار تشکیل دهند تا قوی تر و مطمئن تر و با درصد خطرات کمتر به پیروزی برسند.نباید شکافی ایجاد شود و اگر پیش آمد باید در جهت رفع آن کوشید و مرکزیت را به کار گرفت و جلسه ای تشکیل داد و موضوع را مطرح و مورد بررسی قرار داد.
اصولا"طرز رفتار با افراد ،خود، هنری است.سرپرستی بیش از بسیاری از مشاغل اجتماع به تخصص،هوش،استعداد،منطق،ابتکار و حضور ذهن نیاز دارد.خواه ناخواه عده ای از افراد که کار خود را در رشته ای بهتر از سایرین انجام می دهند مسئولیت اداره عده دیگری از افراد را به دست می گیرند و به عنوان سرپرست، انجام وظیفه می نمایند.باید در همه حال آما ده شنیدن نظرات افراد و یا دیگر مسائل جدید از پیشکسوتان باشیم.
اگر کوهنوردی قدیمی و با تجربه ،گروه را همراهی می کند بهتر است به عنوان سرپرست انتخاب شود ، در غیر اینصورت با تجربه ترین فرد را برای وظیفه سرپرستی انتخاب کنید.البته متذکر می شویم سرپرست در کوهنوردی به کسی گفته می شود که دوره های تخصصی کوهنوردی را در کوهستان تجربه کرده باشد و به اصول ، تکنیک رهبری و هدایت گروه آشنا باشد.خطاست کسی بدون صلاحیت و صرفا" به نام سرپرست با بلندپروازیهای بی مورد جان دیگران را به خطر اندازد.
آنچه که یک سرپرست باید بداند:(خصوصیات سرپرست)
او باید بداند که چگونه کوشش های افراد تحت سرپرستی خود را هدایت و رهبری کند و طبعا" این دانایی شامل عوامل مختلف از جمله ترغیب افراد به کار ، درک اصول و روشهای سرپرستی و مورد استفاده قرار دادن آنها است.
سرپرست باید بداند که چگونه کار کند و از اصول و چگونگی کار محوله که برای آن جمع شده اند به نحو مطلوب آگاه باشد و اطلاعات جامع در آن زمینه را دارا باشد. باید بداند که چگونه می توان افراد را آموزش داد و میزان اطلاعات آنها را بالا برد.
همچنین باید قادر باشد افراد را برای پذیرش مسئولیتهای لازم توجیه و انتخاب نماید.او باید بداند که چگونه صحبت کند،چگونه گوش بدهد، چگونه بخواند ، چگونه نظرات خود را به رشته تحریر در آورد و مبادله افکار و عقاید بنماید.
او باید بداند چطور حجم کارها را مورد بررسی قرار دهد و دستور کار خود را تنظیم کند.برنامه ریزی در هر کاری بخصوص در اداره امور حائز اهمیتی خاص است.سرپرست باید از روشهای بهبود کار مطلع باشد و برای حل مشکلات، راه حلهای مطلوب را جستجو کند.
نقش سرپرست در برنامه های کوهنوردی و ترکیب تیم:
اولین مسئله مهم که در طرح برنامه به آن بر می خوریم، هماهنگ نمودن کارهاست.برای هماهنگ نمودن کارها ناگزیر از پذیرش یک مرکزیت هستیم. این مرکزیت در یک برنامه یک روزه، سرپرست است و در برنامه های دراز مدت علاوه بر سرپرست به عهده چند نفر مسئول کمیته(کارگروه) های مختلف نیز می باشد.کمیته های مختلف برای راه اندازی و اجرای خوب برنامه ها لازم و ضروری هستند و بازو و ابزار قوت سرپرست می باشند.حسن انتخاب مسئولین کمیته ها از اهم امور سرپرستی است. آنها وظیفه دارند با مشورت و هماهنگی های لازم مرکزیت را تقویت کنند.
داستان یک کوهنورد
طناب
یک کوهنوردکه می خواست از بلندترین کوهها بالا برود او پس از سالها اماده سازی وماجرا
جویی خود را اغاز کرد.
ولی از انجا که افتخار کار را برای خود می خواست تصمیم گرفت
به تنهایی از کوه بالا برود. شب بلندی های کوه را در بر گرفته بود و مرد هیچ چیز را
نمی دید همه چیز سیاه بود اصلا دید نداشت ابر روی ماه و ستاره ها را پو شانده بود همان
طور که از کوه بالا می رفت پایش لیز خورد در حالی که به سرعت سقوط می کرد از کوه
پرت شد در حال سقوط فقط لکه های سیاهی مقابل چشمانش می دید واحساس وحشتناک مکیردومکیده
شدن به وسیله قوه جاذبه او را در خود می گرفت.
همچنان سقوط می کرد در ان لحظات تمام رویدادهای خوب وبد زندگی اش به یادش امد اکنون
فکرکرد مرگ چقدر به وی نزدیک است .
ناگهان احساس کرد طناب دور کمرش محکم شد ودر میان اسمان وزمین معلق ماند در این
لحظه سکوت چاره ای برایش نماند جزاینکه فریاد بزند .
خدایا کمکم کن !
نا گهان صدای پر طنین از اسمان شنیده شد !
چه می خواهی !
ای خدا نجاتم بده!
واقعا باور داری که می توانم نجاتت دهم!
البته که باور دارم !
اگر باور داری طنابی که دور کمرت بسته است پاره کن !
یک لحظه سکوت .................ومرد تصمیم گرفت با تمام نیرو طناب رابچسبد
گروه نجات می گویند که روز بعد یک کوهنورد یخ زده را مرده پیدا کردند
بدنش از طناب اویزان بود و با دستهایش محکم طناب را گرفته بود و در حالی
که او فقط یک متر از زمین فاصله داشت.
مراحل اخذ مربیگری در رشته سنگنوردی طبیعت:
مراحل اخذ مربیگری در رشته برف و یخ:
پرتیکان نام یکی از ساتراپی های مهم هخامنشی بوده که قسمت بزرگی از استان اصفهان از جمله شهرستان های فریدن،فریدونشهر ،چادگان و اصفهان وهمچنین قسمتی از شهرستان الیگودرز در استان لرستان را شامل می شده.نام شهرستان فریدن نیز تغییر یافته ی این نام است.
